Oficiala organo de Argentina Esperanto-Ligo
12-a jaro n-ro 29 Aprilo 2007 [1]
Turismo en Argentino
Vizito al Neuquen
Antaŭ nelonge, du junaj esperantistoj el Bonaero (Bernabe kaj Christian) vizitis la
urbon Neuquen, kaj kompreneble, kontaktis la etan lokan E-rondon. Dum la neformala
kunveno ili parolis pri la nuna stato de la E-movado en Argentino. Surfote aperas, de
maldekstre dektren: Martln Vincenzini; Livia Barth, aktiva membro de la Rondo;
Bernabe; Cecilia Prudkin; Ruben Sanchez kaj Christian.
Ruben Sanchez
1 _ V
Argentina E-Vento
12-ajaro n-ro29 Aprilo 2007 [1]
Oficiala organo de Argentina Esperanto-Ligo
[Argentina Esperantisto 1917-1995]
Aperas kvaronjar elTrimestral
Dissendita al 29 landoj - Interŝanĝo dezirata
Redaktoro -ekde 1996-
Ruben T. Diaconu Tkachenco
Calles 119 y 122
AR-H3700FTT Pres. R. Saenz Pena
Argentino
rubendiaconu@yahoo.com.ar
Kunlaborantoj:
Ruben Sanchez: esperanto@neunet.com ,ar
Nicolas Murano: nico@esperanto.org .ar
Pri la subskribitaj artikoloj respondecas
iliaj aŭtoroj kaj ili ne nepre reflektas la
opinion de AEL aŭ de la redaktoro.
Argentina Esperanto-Ligo
Fondita la 12-an de aprilo 1941
Re-fondita surbaze de AEL-AEA
la 9-an de decembro 1995
TTT-ejo: www.esperanto.org.ar
AEL-Estraro
Alcides VVentinck - prezidanto
Rene Arce - vicprezidanto
Jorge E. Cabrera - sekretario
Fernando Inocencio - vicsekretario
Mario J. Miranda - kasisto
Jose Dioguardi - vickasisto
Komisiitoj
Instruado - Teresita Alaniz
Libroservo - Mario J. Miranda
Disvastigado - Silvia Rottenberg
Arĥivo - Roberto Sartor
UEA Komitatano - Marcelo Casartelli
Ĉef-deiegito - Ruben L. Sanchez
Kotizperanto - Mario J. Miranda
Argent-EJO - Daniel M. Lucero
Se vi deziras kunlabori por la eldono kaj
dissendo de ĉi tiu revuo, vian
monkontribuon estos bonvena. Vd. p. 15
Enhavo
Turismo en Argentino
El la Redaktejo . 2
Analisis / Noticias /
Hispaniingva rubriko . 3
Tralalando . 5
Esperantaj spertoj . 6
Amerike . 1 1
Distraĵo . 12
Poemoj . 13
Internacie . 14
Anoncoj . 15
El la Redaktejo
Kciraj legantoj:
Kun granda ĝojo ni komencas
travivi novan jaron 2007 kaj plenaj
da aktivaĵoj. Espereble pere de
Argentina E-Vento oni povos
respeguli ĉiujn ilin kaj ĝi estu
plaĉaj al vi. Tamen ni memorigas,
ke ĉiam oni atendas viajn
kontribuojn,
informojn, raportojn, interesajn
artikolojn, aŭ simple,
viajn reagojn.
Bonan legadon!
Via redaktoro
2
Analisis/Noticias Hispanlingva rubriko
Novedades del esperanto y su entomo
AEL y diversas actividades del
esperanto han sido reflejados
en medios de comunicacion de
nuestro pais y del exterior.
Visitas
Hester Guiot de Bourlot volvio a visitar
este ano, como ya es habitual, nuestro pais.
La Sra. Hester es una docente y esperantista
italiana y durante sus viajes de vacaciones
ha desarrollado cursos de esperanto en la
provincia de Entre Rios ayudando a formar
grupos en Colon, Villa Elisa y Villa
San Jose.
Aneta Ubik, despues de sus vacaciones en
Alemania, su pais de origen, ha regresado a
Buenos Aires, donde espera residir durante
este ano para seguir sus estudios en la
Universidad del Salvador.
Xenia Prilepskaya reside en Moscŭ, es
periodista, experimentada viajera y quiso
conocer nuestro pais y comprobar que el
esperanto fŭnciona. Para ello emprendio un
viaje por Latinoamerica. Llego a Buenos
Aires en el mes de enero.
Albeirice da Rocha y su esposa Marceli
han generado positivas repercusiones con su
visita. En la provincia de Cordoba, el 14 de
enero de 2007, el diario La Voz del Interior
publico una muy interesante entrevista, que a
pesar de contener algunos desafortunados y
erroneos conceptos, dio a conocer la visita
de los esperantistas y la efectividad del
esperanto. Tambien, y tras su paso exitoso
por la ciudad de Pres. R. Saenz Pena,
(Chaco), el diario Primera Linea (de Resis-
tencia), el 24 de enero de 2007, publico
un extenso articulo bilingŭe sobre las
Xenia disfruta de su estadia en Buenos Aires
actividades desarrolladas en esa ciudad y foto
de esperantistas en la plaza del Vaticano.
Luego, el 28 de enero, volvio a publicar un
interesante comentario sobre la actual
vigencia del esperanto en Argentina y el
mundo, y foto del Prof. Albeirice en el
Ce. Cu. Id. (pdg.9)
“La mejor Solucion"
La gaceta Heroldo de Esperanto, en su
N° 16/2006 publico un cometario sobre la
obra de teatro de Heman Moran La Mejor
Solucion. Recordemos que los protagonistas
de esta obra, presentada el ano pasado en
Buenos Aires, luego de atravesar serias difi-
cultades economicas, encuentran la solucion
en el idioma esperanto. E1 autor de la obra
relato que su contacto con el esperanto se
remonta a su infancia, cuando disfmtaba de
los articulos sobre la lengua universal el la
revista infantil Anteojito.
(Continŭa en pdg. 15)
3
Analisis/Opinion
E1 fenomeno liamdo Moviniieato Esperantista
Ocasionalmente escuchamos estas
preguntas: /,Que objetivos persigue
un esperantista en sus campanas de
difusion y actividades relacionadas al
esperanto? /,Por que el movimiento que
difunde la Lengua Intemacional algunas
veces experimenta problemas intemos
de caracter organizativo al desarrollar
sus tareas? (;,Quĉ opina Ud. al respecto?
Recientemente alguien me planteo
algo similar al respecto, desde su optica
de observador, sobre el Movimiento
Esperantista Argentino.
Creo que habria que comenzar
siendo positivos en este tema. Todo
suma, y todos, por lo menos la mayoria,
efectuamos tareas desde nuestro mas
sincero anhelo a favor de la “intema
idea” del esperanto, a saber: “posibilitar
una comunicacion igualitaria entre los
seres humanos en un pie de igualdad y
fraternidad”. Sin embargo, es posible
notar que el movimiento esperantista
presenta diversas facetas, diferentes
maneras de accionar y algunas veces un
poco dispares unas de otras.
Cuando yo conoci por primera vez el
esperanto en el ano 1988, pense que al
movimiento esperantista le faltaban
unidad y/o coherencia organizativa, pues
me dio la sensacion de que cada
esperantista hacia lo que mejor le
parecia. Luego, con el paso del tiempo,
comprendi que no era tan asi, pues en
realidad, el esperanto es un idioma, cuyo
creador legara a la humanidad, y por
ende es de todos y es de nadie. Se trata
pues, de una “herramienta” que cada
interesado utiliza de las mas diversas
maneras y eso no necesariamente
significa desentendimiento sino
simplemente distintas tareas con un
mismo objetivo.
Por supuesto, tambien es cierto que
muchas veces los seres humanos
cometemos el error de ser un poco
“individualistas”. Nos cuesta trabajar en
unidad. Queremos tener “nuestra propia
escuelita”, como dice el refran: “cada
maestrito con su librito” y nos gusta so-
bresalir del resto,... y nos olvidamos que
el “movimiento” esta formado por todo
el conjunto de personas que lo integran,
sean estas intelectuales, profesionales o
aficionados, jovenes o ancianos. E1
trabajo debe ser en conjunto y por lo
tanto en coordinacion, en armonia y
constructivo.
Analicemos quienes se interesan por
el esperanto.
Los que
- aprenden esperanto solo porque les
interesa la lingŭistica, y por lo general
son profesores y saben varios idiomas
y se dedican mayormente o exclusiva-
mente a la ensenanza;
- les interesa la comunicacion con
diversas culturas y prefieren una lengua
sencilla, ademas de las ya tradicionales
como el ingles, frances, aleman,
portugues, etc.;
- quieren viajar, hacer turismo,
asistir a congresos y encuentros, y ven
en el esperanto una fonna de conectarse
con las personas en los lugares que
visitan, y de paso obtienen alojamiento
gratuito a traves del Pasporta Servo;
- son escritores o les gusta escribir y
el esperanto posibilita que sus poemas,
novelas y/o libros trasciendan las
fronteras del propio pais;
- cultivan el arte de la mŭsica y el
esperanto les hace posible expresarse en
una lengua que llegara hasta los mas
lejanos confines de la Tierra (pag. 5)
4
Tra la lando
Asembleo de Bonaera E-Asocio
En la sidejo de strato
Paraguay, Buenos Aires,
la 27-an de decembro
2006, okazis Asembleo
de Bonaera Esperanto-
Asocio.
Kun partopreno de 1 6
esperantistoj. Estis
renovigita la estraro kaj
elektiĝis jena provizora
Komitato:
Prezidanto:
Alcides P. Wentinck
Sekretario:
Jorge Cabrera
Kasisto:
Elena Morteo
- no saben muy bien por que estan
aprendiendo una nueva lengua, pero poco a
poco y con el tiempo, descubren su verda-
dera motivacion y terminan efectuando
muchas actividades que son capaces de hacer
pero que nunca sonaron realizar, por ejemplo:
ser profesor de un idioma, fundador de un
club, secretario, presidente, bibliotecario/
archivador, guia de turismo, periodista, re-
dactor, organizador de eventos, etc. y algunas
veces esto despierta cierta tendencia a consi-
derarse superiores a otros o a querer trabajar
en forma personal, individual, y de alguna
manera un tanto “cerrada”.
Sin embargo, al repasar la extensa lista
de los individuos, clubes, circulos y asocia-
ciones que difundieron/difunden y apoyaron/
apoyan al esperanto a lo largo de su historia,
encontramos una gran variedad de fervientes
promotores, difusores, tales como humanis-
tas; laboristas; idealistas; artistas; socialistas;
lingŭistas; espiritistas; minorias diversas que
buscan ambientes donde no sean discrimina-
dos; deportistas; ecologistas, etc.
En el Jarlibro de UEA aparecen diversas
asociaciones (solo las que estan en contacto
y/o relacion directa con UEA) y son mas de
60. Por eso tambien, en una liga nacional, que
une o liga a los cultores del esperanto, como
es el caso de nuestra Liga Argentina de Espe-
ranto, pueden y deben funcionar/trabajar
clubes e individuos con las mas diversas
expectativas, mientras todo eso sume o aporte
resultados positivos. E1 conjunto de todo es un
movimiento pluralista, que por supuesto, en
muchas ocasiones cuesta armonizar, pero con
una minima cuota de comprension y tolerancia
se consiguen exitosos logros y ciertamente
estos se aprecian con el paso del tiempo.
R. D.
5
Esperantaj spertoj
Dank'al Pasporta Servo
Kiel kunfondinto de Argent-EJO en
1964 kaj de Pasporta Servo en
1966, mi multe ĝojis pro la rakonto
(informo) de vizito al Afriko fare de
argentinano Francisco Zilli.
Ni kunlaboru por (kaj per) Esperanto
kaj por Pasporta Servo. Ni kreskigu
Afrikon kaj helpu afrikanojn por la
Afrika Unuiĝo kiun Mandela deziris. Eĉ
se Pasporta Servo estus la sola utilo de
Esperanto, eĉ tiel Esperanto lemindus.
Ruben Feldman Gonzalez
Kun-fondinto de Pasporta Servo
Francisco en Kongolo
“Mi estas Francisco Zilli, 32-jara, kaj
loĝas en urbo Cipolletti, provinco Rio
Negro, kiu troviĝas apud urbo Neuquen,
en la norda parto de Patagonio,
Argentino.
Mi apartenas al Neŭkena Esperanto-
Rondo, al Argentina Esperanto-Ligo
kaj al Argent-EJO (Argentina Espe-
rantista Junulara Organizo). Mi estas
elektronikisto de petrol-entrepreno en
Angolo kaj mi laboras sur mara petrol-
ŝipo en okcidenta Afriko.
Sed mi nun skribas pri mia renkonto
kun samideanoj de EAKO (Esperanta
Asocio en Kongolo) en la urbo Pointe
Noire, Kongolo, Afriko, kaj dediĉas al
mia familio, kiu multe helpas min en tiu
malfacila laborplano; al ĉiuj gastigantoj
de Pasporta Servo, kiuj kredas je
amikeco; al Esperanto, kiu faras ĉiajn
renkontojn eblaj .
Mia vojaĝo komenĉis la 25 -an de
oktobro 2006, en mia urbo, kiam mi
devis preni aviadilon cele al Angolo por
laborperiodo.
La petrol-ŝipo kie mi laboras estis en
la ŝiphaveno de Doualo, Kamerunio, do,
por iri tien mi devis preni aviadilon ekde
Angolo kaj preterpasi al flug-haveno de
Pointe Noire, Kongolo kie mi ne povis
preni aviadilon pro ia komklikaĵo. Pro
tio mi devis resti en hotelo en la urbo,
sed mi ne povis viziti ĝin ĉar mi estas
blankulo kaj promeni sola tra la urbo ne
estis facila por mi.
Mi sendis ret-mesaĝon al samideano
Renato Corsetti en Italio, ĉar mi ne
kunportis la Jarlibron, kiu donis al mi
mia instruisto s-ro Ruben Sanchez, en
Neuquen, do Renato sendis al mi la
informojn.
Do, mi serĉis samideanojn de la urbo
en TTT-ejo pri Pasporta Servo, kaj mi
trovis iliajn nomojn kaj mi decidis
telefoni ilin.
Tagmeze de la 28-an de oktobro 2006
mi lasis mesaĝon en la poŝt-telefono de
s-ro Loubaki. Vespere, li kaj du amikoj
vizitis min en la hotelo.
Kun granda surprizo ili vidis min,
tiun altan blankulon, kiu parolas
Esperanton. Ili diris, ke mi estas la unua
blank-eksterlandulo, kiu vizitas ilin kaj
tion mi tre ŝatis.
En tiu vespero ni parolis pri multaj
aferoj kaj ni decidis renkontiĝi en la
hotelo dum venonta tago por promeni
tra la urbo kaj koni la aŭtentikan
kongolan vivon.
6
Dimanĉe la 29-an matene mi kaj s-ro
Loubaki prenis taksion kaj veturigis min
tra multaj kvartaloj de la urbo,
bedaŭrinde mi ne povis preni fotojn en
la urbo ĉar tio estas “stranga afero” por
la malpacema homoj en tiu urbo.
Ni vizitis la lemejon kie s-ro Loubaki
instmas la anglan kaj Esperantan
lingvojn. En tiu okazo mi faris kopion
pri informoj de la Esperanta en KD, kiun
mi kunportas en mia portebla komputilo
ĉar tio estas tre utila al li ĉar ili ne havas
retaliron en tiu loko. Ankaŭ en la lemejo
mi renkontiĝis kun alia instruisto pri
angla lingvo, kiu estas amiko el s-ro
Loubaki kaj kiu nun komencis lemi
Esperanton. Bedaŭrinde mi ne tre bone
memoras la nomon de tiu sinjoro. Mi tre
ĝojis montri al li, ke Esperanto funkcias
tre bone kaj estas pli facila ol la angla
aŭ la franca lingvoj por intemacia
komunikado. (Mi parolas ilin, sed mi
preferis paroli en Esperanto por ekzerci
la paroladon).
Poste, preskaŭ tagmeze, ni vizitis la
maran flankon en la urbo kun s-ro Sam-
ba. La vetero estis pluva kaj venta.
Tagmeze ni manĝis rapide ĉar la
vetero ne kunlaboris kaj ni emis viziti la
kamparon, kie s-ro Loubaki loĝas kaj
laboras. Poste, ni vojaĝis al la kamparo
ekstere de la urbo kaj unue ni vizitis la
hejmon de s-ro Loubaki, kie li havas
multajn E-materialojn.
Mi tre ŝatis tiun malgrandan sed
karan sidejon. Li montris kaj montris
multajn materialojn kaj aferojn, kiujn li
faris por disvastigi Esperanton en lia
urbo. Tie mi ankaŭ eksciis, ke lia katino
nomiĝas Amikino.
Poste ni promenis ĝis lia kamparo, de
kie li prenis multajn legomojn... Sed,
PLUVEGIS!!!
Kiam li ne estas en lia lemejo li
laboras en lia kamparo!
Kaj, kiel ĉiam, mi prenis iom da tero
en saketo, ĉar mi kolektas teron el ĉiuj
landoj kiuj mi vizitas, kaj en malgranda
botelo en mia hejmo, kiel hobio.
Eden kaj Samba ricevis donacetojn
kiuj mi kunportis el Argentino por doni
al speciala amiko, kiun mi povus trovi
dum la laborvojaĝo. SED PLUVEGIS
tro multe kaj ni devis iri al hotelo.
Konkludo:
Do, jen mia grandega aventuro en la
Kongola lando, malsimila de kiel mi
vivas en Argentino, sed aminda, vere.
Mi renkontiĝis, dank' al Pasporta Servo,
kun afablaj kaj karaj samideanoj, kiujn
mi ne facile forgesos. Mi tre kore dankas
ilin pro ĉio. Mi kredas, ke ne je la lasta
fojo preterpasis tiun urbon, do, ni
renkontiĝos iamposte,... neniu scias!”
Francisco ZiUi, Cipolletti, Rto Negro
Libroservo
Para obtener material impreso en
y/o sobre esperanto consulte al
Libroservo de AEL.
Visite nuestra pagina Web,
o escriba a:
Mario J. Miranda
Paraguay 2357
C1121ABK Capital Federal
Buenos Aires
<eo_1 954@yahoo.com. ar>
Ĉu vi vi jam abonis vian AEL-
kotizon por 2007?
(Vidu p. 15)
7
Braziko el Rio-de-Janeiro en Chaco
Kunfratiga renkontiĝo ĉe Ce. Cu.ld.
Fabio, la unua de maldekstre.
Pere de interreto ni
sciis pri vizito de
Fabio Lima da Silva, 35-
jara, el Rio de Janeiro, al
nia urbo Pres. Roque
Saenz Pena, Chaco.
Post interkonsento,
Fabio alvenis la 2-an de
decembro 2006, je la
lOhOO ATM. Lia gastigo
estis ebla dank' al
gastiganto Ruben
Diaconu Tkachenco de
Pasporta Servo.
Sabaton nokte, post
rapida rigardo al la urbo
fare de la vizitantoj,
okazis renkontiĝo “Esperanto -
portugala” ĉe Centro Cultural de
Idiomas Jorge Amado, kaj malgraŭ la
pluvo, SEK-anoj kaj simpa-tiantoj
de Esperanto ĉeestis por kunfratiga
vespermanĝo.
Fabio kapablis paroli, depende de la
lingvoscio de la ĉeestantoj, jen
Esperante jen portugale jen hispane, pri
la Esperantan kaj brazilan kulturoj,
ankaŭ pri lia profesio — li estas
inĝeniero pri matalurgio kaj studas pri
Polimeraj Sciencoj ĉe Federacia
Universitato de Rio de Janeiro.
Lundon matene Ruben akompanis
Fabion viziti la Zoologian Parkon kaj
Regionan Reservejon (la 4an plej gravan
en el lando) por konigi al li niajn flaŭron
kaj faŭnon.
Post tagmeze, oni vizitis turisman
lokon “Complejo Termal" por koni
kuracigajn termajn akvojn kaj la
Municipa Turisma Oficejo. Fabio ankaŭ
ricevis donace, provincan blazon-ŝildon
sur papero, kiel memoraĵon kaj por lia
kolekto.
Sekve ni vizitis la Fakultaton pri
Agroindustrioj, kie Fabio konis la
bibliotekon, la ceteran konstruaĵon kaj
profitis la okazon por demandi ĉe
laboratorio pri esplorado de lokaj
vegetaloj - kuracaj kaj nutraj-.
Post vespermanĝo ĉe familio Stacul
ni adiaŭis Fabion busstaci-dome, ĉar
marde li devis viziti urbojn Santiago del
Estero kaj Cordoba.
Rezulte de lia vizito al nia urbo oni
interŝanĝis E-materialojn kaj promesis
daŭrigi la kontakton kun Fabio kaj kun
Kultura Kooperativo por Esperantistoj
de Rio de Janeiro, kies membro li estas.
Raportis: Tony Stacul
Saenzpenja Esperanto-Klubo
8
Brazilaj geesperantistoj Momgas Esperanton
Prof. Pedro
Albeirice
da Rocha kaj lia
edzino Marceli
Helfenstein
de Albeirice
da Rocha vizitis
Saenzpenjon,
(16-31 jan 2007).
Prof. Pedro Albeirice da Rocha
prelegas ĉe Ce. Cu. Id.
Geedzoj Albeirice da Rocha loĝas en
urbo Araguaina, (130.000 lo-
ĝantoj), ŝtato de Tocantins, pli ol
lOOOkin norde de Braziljo, tre proksime
al la Amazonia regiono. Pedro estas
doktoro pri literaturo kaj profesoro en la
Federacia Universitato de Tocantins.
Marceli sekvas universitatan kurson
pri flegado. Ili rete kontaktis UEA-
delegiton Ruben Diaconu Tkachenco.
Ili eniris nian landon fme de
decembro tra provinco Misiones
(landlima kun Brazilo, pli ol lOOOkm
norde de Bonaero) kaj, pere de la
nordorienta “mezopotamia” trajno Gran
Capitan, atingis Bonaeron, kie ili gastis
ĉe esperantistoj. De tie ili vojaĝis al
Kordobo, landomeze, kaj poste ili
revenis nordorienten, al Chaco. Dank’ al
Pasporta Servo ili restis en nia urbo dum
unu semajno. Saenzpenja Esperanto-
Klubo (SEK) profitis ilian viziton por
organizi diversajn aktivaĵojn cele al la
disvastigo de Esperanto en la urbo kaj
samtempe klopodis agrabligi la restadon
de Pedro kaj Marceli.
Merkredon la 16-an, organizite de
Centro Cultural de Idiomas Jorge
Amado (Ce. Cu. Id.) sub la aŭspicio de
SEK, prof. Albeirice prelegis portugal-
lingve pri brazila literaturo, ĉeeste de ĉ.
40 homoj aktivaj en la lingvo-sferoj
(angla, portugala kaj Esperanto). La
aranĝo finiĝis per vino honore al la
gastoj. Inter la vizititaĵoj niaurbaj ni
mencias la urban muzeon, terman
komplekson, zoon, someran klubon de la
hispana kolektiveco kaj la adventistajn
preĝejon kaj sanatorion Loma Linda,
lokoj kie Esperanto estis disvastigita kaj
bone akceptita, ĉefa motivo de la vizito
de Pedro kaj Marceli. Krome, ili vizitis
diversajn libro-vendejojn, kie Pedro
akiris diversajn literaturaĵojn en la
hispana.
E-istoj, SEK-anoj kaj E-simpatiantoj
akceptis la gastojn iliahejme en frateca
etoso. Ni mencias Alicia Aranda,
9
Yolanda Quintana, Tony Stacul kaj
Roberto Fogar. Merkredon matene
Pedro, Marceli kaj Ruben vizitis la
radio-studiojn de LT16 Radio Saenz
Pena kaj FM Centro kaj estis intervjuitaj
por la multrimedia entrepreno
Multimedios Informa de kablotelevida
kompanio STC.
Lundon la 22-an Pedro kaj Marceli
adiaŭis cele al Resistencia, nia provinca
ĉefurbo, kaj poste, transpasinte la ponton
super rivero Parana, konatiĝis kun la
ĉefurbo de la najbara provinco Corrien-
tes. Sekve ili daŭrigis sian vojaĝon al
Formosa, Asunciono kaj, fine, revenis al
Tocantins.
Prof. Albeirice da Rocha deklaris esti
favore impresita pri ilia sperto en nia
urbo, kie ili ĝuis fratecan etoson kaj
ĝenerale trovis la loĝantaron varmkora
kaj amikema.
• Fotis: Marceli de Albeirice da Rocha
• SEK-Bulteno n-ro 21, 2007-1
Pri la E-Semiario
en Wanda
Komence de novembro 2006, organizita
de Agnieszka Machota, okazis en urbo
fVanda, tre sukcesa Esperanta
Seminario pri Pollando kaj ia pola
kulturo. Trideko da partoprenantoj el
Argentino, Urugvajo kaj Brazilo
ĉeestis kaj profitis ĝin. Krom la jam
prezentita raporto en nia antaŭa
numero, nun ni informas pri la
“Deklaracio de Wanda”.
Deklaracio de Wanda [vanda]
Ni, la partoprenantoj de la Internacia
Seminario Esperantista en Wanda,
Misiones, de la 2-a / 5-a de novembro
2006, pri “Pollando: la patrujo de
Ludoviko Zamenhof. Tra la spuroj de la
pola emigracio” kaj memore al la pola
enmigrintoj en Wanda, subskribas tiun ĉi
Deklaracion:
> Ni finne aliĝas al la celo de la
Esperanto-movado pri la integriĝo de
kulturoj fare de neŭtrala lingvo
Esperanto, aferoj pri kio ni plue lemis
dum la Seminario.
> Ni akordas, ke estas grave por
esperantistoj koni la historion kaj
kulturon de la pola popolo al kiu
apartenis Ludoviko L. Zamenhof,
kreinto de Esperanto.
> Ni feliĉe rekonas la agadon de la
Vandanaj enmigrintoj kaj iliaj posteŭloj
refere al la reviviĝo de la pola lingvo kaj
kulturo, pere de Esperanto kiel
internacia neŭtrala lingvo.
> Ni deziras kaj proponas pliigi la
kontaktojn inter esperantistoj de niaj
proksimaj landoj en Sudameriko, (Ar-
gentino, Brazilo, Paragvajo kaj Urug-
vajo), por labori en la konstmado de
vera komunumo de personoj marĝene de
la “merkosuda” unio ekonomia kaj
komerca, favorante novajn kunvenojn
inter esperantistoj.
> Ni restas tre dankemaj al la komi-
tato de la Pola Societo de Wanda, kiu
frateme kaj sindoneme gastigis nin dum
la seminario, helpe de la loka municipa
registaro kaj la ambasado de Pollando
en Argentino
Kaj finfme ni volas gratuli la
organizantojn, ĉefe Agnieszka Machota,
pro la sukceso de tiu ĉi unua Seminario,
kiu jam starigas Esperanto-rondon en
Wanda, kaj proponas re-okazigi tiajn ĉi
kunvenojn.
Forpasoj
S-ro Augusto Fuentes, en Cordoba, es-
perantisto, edzo de s-anino Heloisa Ricco.
S-ino Sofia Pelliza, en Neuquen, edzino
de s-ano Rodolfo Calogero.
Niajn kondolencojn al iliaj familioj.
10
Amerike
Legio de Bona Volo en Brazilo
Legio de Bona Volo (LBV), institu-
cio fondita en Brazilo de Alziro
Zarur (1914-1979), kompletigis 57
jarojn la 1-an de januaro 2007. Unu el
ĝiaj originalaj iniciatoj estas la
disvastigado de Kompleta kaj Senlima
Ekumenismo, favorante kongruiĝon de
la tuta homa kaj spiritan konojn en
potencan forton je la servo de popoloj.
LBV ankaŭ klopodas, ekde sia
naskiĝo, por la plej disvastigado de la
intemacia lingvo Esperanto, altvalora ilo
por la interfratiĝo de la popoloj, laŭ la
konsidero, ke LBV estas la Esperanto
de la religioj, samkiel Esperanto estas
la LBV de lingvoj.
En- kaj eksterlanda kresko de LBV
okazas ĉefe pro la agemo de ĝia
Direktoro-Prezidanto, Jose de Paiva
Netto, kiu, kun la helpo de la socio,
modemigadas kaj firmigadas la institu-
cion ekde 1979, kiam li prenis ties gvid-
adon. Li kreskigis ĝin je proksimume
15000%; kaj transformis ĝin en unu el la
plej grandajn manifestiĝojn de human-
ismo kaj socia Solidareco.
Ekde la jaro 1994 LBV kunlaboras
kun la Organizo de Unuiĝintaj Nacioj
(UN); la Institucio interrilatas kun la
TAKE
La Tut-Amerika Kongreso de
Esperanto ne plu okazos en 2007.
La aranĝo en Kalgario, Kanado, estas
nuligita. Transprenis ĝin la
Esperanto-Societo Kebekia, kiu oka-
zigos ĝin en Montrealo en julio
2008.
11
Departemento pri Publikaj Informadoj
(DPI) kaj havas statuson de ĝeneralaj
konsultoj en la Konsilo pri Ekonomika
kaj Socia Disvolviĝo (Ecosoc). Krom
tio, ke ili atestas la gravecon de tiu
intemacia laboro, tiuj konstatoj donas al
LBV la rajton prezenti proponojn kaj
partopreni, per voĉdonpovo, en
konferencoj kaj renkontiĝoj organizitaj
de Unuiĝintaj Nacioj pri ĉiuj temoj, kiuj
interesas Organizaĵon.
La rezulto de la klopodo de miloj da
voluntuloj, kontribuantoj kaj kunlabo-
rantoj, sin montras per la miriga bilanco
pri asistoj de la Organizo. En 2005
Legio de Bona Volo plenumis pli ol 4
milionojn da asistoj per pluraj socio-
edukaj programoj en Brazilo. Temas pri
lernejoj por elementa edukado, ekde
bebaĝo ĝis mezgrada lemejo, hejmoj por
infanoj, adoleskantoj kaj maljunuloj;
Komunumaj kaj Edukaj Centroj, kun
pluraj kursoj pri prefesia eduko kaj
kapabligo; kaj urĝaj programoj pri
kontraŭbatalo de malsato kaj mizero;
sociedukaj kampanjoj, kiuj indigas la
vivon. Tiu laboro trapasas limojn: ili
trovas gmndon ankaŭ en Argentino,
Paragvajo, Urugvajo, Bolivio, Portugalio
kaj en Usono, kaj kalkulas je
korespondantoj en la tuta mondo.
Por ke tiu grava socia, spirita kaj
ekumena agado estu pli konata ankaŭ de
la Monda Esperantistaro, ni, el Legio de
Bona Volo, invitas Vin, kara samidean-
(in)o, eniri la TTT-ejon de la Institucio,
kies adreso estas www.bonavolo.com.
Maria Aparecida da Silva
Respondeculino de la Departemento
pri Esperanto de LBV
Distraĵo
Nekutima telefonvoko Ergoto de Bonaero
Vekis min telefonsonorado; mi sarkis
pri kiu komponis la numeron de mia
telefono, ellitiĝis kaj prenis la ricevilon.
- Estas la tria horo matene -iu diris.
- Mi tion scias idioto! -mi kriis- Kiu
estas tiel sprita por telefoni je ĉi horo?
- Mi -respondis la ulo-, sed idioto mi ne
estas. Idioto mi estus se mi telefonus al
vi je la sepa, por diri ke je tiu horo estas
la tria.
- Cu mi havas la rajton sciiĉi pri kia
blago temas.
- Mi povas aserti ke ne temas pri blago -
diris la ulo- Mi diris al vi ke estas la tria
matene, kaj tiel estas.
- Tute ne interesas min ke estas la tria!
Mi ne pensas ellitiĝi!
- Ĉu vi ne pensas ellitiĝi? Ĉu vi do
parolas en la lito?
- Mi ne parolas en la lito! Mi parolas en
la televidĉambro, kaj mi devis ellitiĝi
por respondi vian stultan vokon!
- Vi -milde diris la ulo- ĵus diris ke vi ne
pensas ellitiĝi je ĉi horo. Tamen vi
forlasis la liton. Ĉu vi povas klarigi tion?
-Nu, fakte -mi grumblis iom konfuzite-,
mi ne pensis ellitiĝi. Sed, kial vi vokas je
la tria matene por diri al mi ke estas
la tria?
- Ĉu vi pretendas ke mi voku tagmeze
por diri ke estas la tria? Ĉu vi volas
transfonni min en hipokritan ŝajnigeman
friponon? Sciu ke mi estas kaj daŭre
estos ĝismorte, homo honesta, serioza
kaj verama,
- Mi pensas transfonni neniun -mi
flustris-, kaj mi ne dubas pri via
honesteco. Kaj ĉar mi povis taksi ke vi
estas afabla kaj ĝentila homo, mi estonte
konsideros vin kiel bonan amikon. Kaj
vi ne neos peton al amiko, ĉu ne?
- Mi akceptas vian amikecon. Kaj
kompreneble, mi neniam neas peton al
amiko!
- Bone. Jen mia peto, neniam plu,
bonvolu kompreni ĝin, neniam plu
telefonvoku min je la tria matene.
- Neniam plu mi telefonvokos vin je la
tria matene! -diris la ulo- Mi ĵuras pro la
honoro.
Kaj post diversaj asertoj de amikeco, li
finis la interparolon. Mi reiris en la liton
kaj profŭnde dormiĝis. Sed vekis min la
telefonsonorilo. Mi leviĝis, iris en la
televidĉambron, levis la ricevilon, kaj
aŭdis la voĉon de la sama ulo kiu diris:
- Estas la kvara!.-
* Ergoto de Bonaero estas la plumnomo
de Adam Hrinkiewicz. Li naskiĝis en Buenos
Aires en la jaro 1931. Ergoto lemis
Esperanton en 1959 kaj poste verkis
diversajn librojn Esperante kaj hispane. Li
ankaŭ laboris por la instmado de Esperanto.
Li kreis la kursojn ^Habla Usted Esperanto?
kaj Curso Reldmpago de Esperanto kaj
diversajn ekzercoj por plibonigi la lingvon.
Li verkis tre gravan vortaron Laŭtema
Vortaro, uzante la anglan, hispanan, francan
kaj Intemacian lingvojn en la sama vortaro.
Lia agado estas postspurebla en revuoj
kiel Karuselo, The British Esperantist kaj La
Tornistro. En 1970 li gajnis la premion "No-
va Talento" en la Belartaj Konkurso de UEA.
Inter liaj libroj menciendas Bonhitmora In-
jektilo ; Originala Romanaro en Esperanto,
Ekflorado ĉe Plata Rivero; la Ergoto de
Ergoto; Kantetoj Karnaval-paradaj ; Ergot-
ado, Versumado; Kalejdoskopa Varieteo;
Tamburelo kaj Cenefas y Pavesas.
Sendita de Carlos Devizia, Buenos Aires
12
Poemoj
/v
Cu vi memoras?
Plie, kiu kredus ke la
vortoj difinas vere
ĉion kion ni sentas?
Ciodepende, depende
de ĉiuj, de ĉiu.
Mi memoras... kiam ĉio
subite
rekomencis...
Cu vi memoras pri la nova revo
de la Homo...?
Dario A ristides Molina “Pindaro ”
tiuj kiuj pruvas malbonsortojn,
friponajn ludetojn,
kaj proprajn motivojn
kaj duoblajn sencojn.
Kiu povus rehavi
la ekzercon de la frazo?
Kiu povus repensi kaj
krei veran lingvon?
Kiu... trovi la
sesan sencon tre kajjan
aŭ eble neekzistantan ĉe
la inertaj mensoj?
Biografia del autor
Dario Aristides Molina, “Pindaro”.
Poeta y escritor argentino nacido el 16 febr.
1982, en San Luis. Su intensa actividad en
el “Mundo de las Artes” da lugar un dia de
1998. De aqui en adelante comenzo a
participar en congresos y encuentros de
poetas y escritores de caracter nacional e
internacional en distintas ciudades del pais.
Fue invitado de honor - para leer sus
poemas - en distintas estaciones de radios
con cobertura local y nacional.
Sus obras poeticas y narrativas han sido
difundidas por todos los medios existentes
de difusion masiva; paralelamente publico
en distintas antologias como colaborador y
como finalista en distintos concursos
literarios. Proximamente lanzara su primer
libro titulado Entre el Cielo y el Mar.
Es el creador y fundador del centro
literario Hunab- Kŭ, con sede matriz en la
ciudad de San Luis.
E-mail: pindarodam@hotmail. com
Ĉu vi memoras kiam
la vortoj nur
estis pensoj?
Mi memoras kiam la
emo pri penso
estis rekta vojo.
Kiam la pripenso
estis frukto de la tagoj.
Ĉu vi memoras kiam
la penso nur
estis speco
de grupa telepatio?
Jes, ĉar la Bono estis
tio kiu havis pli grandan
pezon. Kaj la Esto
sinoferis pro atingi
aŭtentan sincerecon.
Hodiaŭ, mi ne volus
memori pri tiu tago...
Kiam iom post iom
naskiĝis la vortoj.
Tiuj, kiuj nenion diras;
13
Himno al la Vivo
“Patrino Tereza”
La Vivo estas unika ŝanco
- prenu ĝin serioze
La Vivo estas beleco
- admiru ĝin
La Vivo estas feliĉo
- gustumu ĝin
La Vivo estas revo - realigu ĝin
La Vivo estas defio
- akceptu ĝin
La Vivo estas devo
- plenumu ĝin
La Vivo estas ludo - ludu ĝin
La Vivo estas valoro - gardu ĝin
La Vivo estas havaĵo - uzu ĝin
La Vivo estas amo
- transdonu vin al ĝi
La Vivo estas sekreto
- solvu ĝin
La Vivo estas promeso
- plenumu ĝin
La Vivo estas malĝojo
- venku ĝin
La Vivo estas kanto - kantu ĝin
La Vivo estas batalo
- finluktu ĝin
La Vivo estas aventuro
- entreprenu ĝin
La Vivo estas rekompenso
-meritu ĝin
La Vivo estas vivo - vivu ĝin!
El Bazaro n-ro 4 (39) 2006
Internacie
La nombro de aliĝintoj al
Jokohamo superis 1300
Ĝis la 29-a de januaro 1312
kongresanoj el 5 1 landoj aliĝis al la 92-a
Universala Kongreso de Esperanto, kiu
okazos en Jokohamo de la 4-a ĝis la
1 1-a de aŭgusto. Sekve la Jokohama UK
jam superis la definitivajn nombrojn de
aliĝintoj de du ekstereŭropaj UK-oj de la
lastaj dekjaroj: Adelajdo en 1997 (1224)
kaj Tel-Avivo en 2000 (1212), dum du
aliaj UK-oj ankoraŭ superas Jokohamon
en la statistiko: Fortalezo en 2002 (1484)
kaj Pekino en 2004 (2031). La unua
japana UK en Tokio en 1965 arigis 1710
aliĝintojn. Ĝis nun la nombra evoluo de
la Jokohama UK preskaŭ precize sekvas
tiun de la UK en Florenco. Je la sama
dato pasintjare la Florenca UK havis
1305 aliĝintojn el 51 landoj, kaj ĝia fina
nombro estis 2209 kongresanoj el 62
landoj.
Pli ol duono, 766, de la aliĝintoj
venas el la gastigonta lando. Ĝiaj
najbaroj Korea Respubliko kaj Ĉinio
liveris po 68 kaj 29 aliĝintojn. La aliaj
landoj kun minimume 10 aliĝintoj ĝis
nun estas Germanio (50), Francio (49),
Litovio (34), Italio kaj Nederlando (po
25), Pollando (22), Britio (18), Svedio
(17), Brazilo (16), Usono (14), Kroatio
(13), Belgio (12), Bulgario, Ĉeĥio kaj
Svislando (po 11), Aŭstralio, Flungario
kaj Rusio (po 10).
Gazetaraj Komunikoj de UEA n-ro 253
Agradecimientos
AEL agradece la colaboracion de: NN,
A. Valle [Buenos Aires],
14
(Viene de pag. 3)
El esperanto, mas
frecuente en los medios
Los esperantistas han estado siempre
atentos a que los medios de comunicacion
hagan referencia al idioma intemacional, su
uso y su difusion.
Lamentablemente ocurre con frecuencia,
que lo que se escribe sobre el esperanto es
inexacto, lo que lleva a muchos a reaccio-
nar enviando protestas y aclaraciones y
senala la necesidad de informar mas
ampiiamente a dichos medios.
Sin embargo, estamos de acuerdo que la
lengua intemacional es mencionada con
mayor frecuencia en los medios de
comunicacion en todo el mundo. Bastenos
senalar algunos datos a partir del reciente
mes de enero.
• E1 22 de enero, por primera vez aparecio
un infonne sobre el esperanto con entrevista
al Dr. Renato Corsetti presidente de UEA,
en el prestigioso diario japones Asahi
Shimbum, que edita ocho millones de
ejemplares diarios. E1 periodico hizo
referencia a la celebracion del 92° Congreso
Universal de Esperanto que tendra lugar en
Yokohama, en el proximo mes de agosto.
• La pelicula msa de ciencia ficcion Viaje
Cdsmico ahora esta en intemet, tambien
subtitulada en esperanto. Cada vez son mas
las peliculas que pueden verse en la lengua
intemacional.
• E1 lunes 21, el Canal 12 de television de
Cordoba, en un programa informativo de la
manana, invito al Ing. Jorge Bidoni, a quien
entrevisto durante quince minutos, permi-
tiendole explayarse libremente sobre el
Esperanto, sus cursos, su actualidad en
intemet, etc.
(continŭa en la contratapa) =>
Anuncios
AEL necesita
su adhesion
Si Ud desea abonar su adhesion o
colaborar con las tareas de AEL envie su
donacion mediante deposito en Banco
Frances, [sin costo], cuenta N° 147-
005789/3, a nombre de:
Alcides Pieter Wentinck
DNI 93.709.394
Calle Libertad 3226
B1602DJD Florida, Vicente Lopez
Buenos Aires
y luego indefectiblemente informe
sobre dicha operacion a:
wanelec@sion.com
Si desea colaborar con la edicion y
distribucion de la revista Argentina E-
Vento tambien puede enviar su
contribucion mediante el “Banco
Patagonia”, depositando su aporte en
“Caja de Ahorro” suc. 110, Saenz Pena,
cuenta N° 394101439, del Sr. Oscar C.
Monge, [solo se descontara $6,50
como gasto bancario por deposito].
Rogamos siempre infonnar sobre su
operacion a esta redaccion:
mbendiaconu@yahoo.com.ar.
Radio-elsendo
Aŭskultu la radio-elsendon
“Esperanza-urbo al Mondo” ekde
la 2-a de marto 2007, ĉiusemajne,
jela 18hl5(09hl5PM UTC),
en FM 107.1
“Radio Aaron Castellanos”.
www.fmaaroncastellanos.galeon.com
Zorge de Abel Weiner
Esperanza, Santa Fe
15
(continuacion de pag. 15)
• En Bolivia, el diario " La Patria”
publico una amplia referencia biblio-
grafica sobre el libro del Dr. Jose R. Arze
"Malgranda Bolivia Antologio”, que
recopila tambien textos en esperanto
traducidos del Quechua y Aymara.
Finalmente, debemos destacar que en
Buenos Aires, un empresario gastro-
nomico, tiene un lujoso restaurante
de comida intemacional llamado
“Esperanto”, al que ha agregado una
,rDisco ", local bailable, en Palermo y otro
en Mar del Plata, que son frecuentados
por turistas y personajes de la farandula,
por lo que son frecuentemente men-
cionados en diarios y revistas.
Iguahnente vale la pena citar las
discotiendas “Esperanto” de Caracas,
Venezuela, mencionadas diariamente en
las noticias del “Google”; la “Boutique
Esperanto” en un Shoping de la ciudad de
Cordoba; el conjunto de Rock
“Esperanto ’’ de Cochabamba, el coro
“Esperanto ’’ de Posadas en Misiones,
“The Esperantos” de Michigan (USA), y
el grupo punk “Esperanto” de Nueva
York.
Mientras tanto en Madrid la banda “Le
Punk” canta desesperadamente y en
Esperanto su cancion principal “La lukto
estas perdita! "
Sin embargo como esperantistas se
piensa que todavia no esta dicha la ŭltima
palabra y mas alla de la “utopia” de
imponer una lengua intemacional, existe
la realidad de la necesidad de una
lengua comŭn neutral, multicultural y
multietnica.
Por lo mismo un periodico de Cuba se
pregunta hoy: “E1 Esperanto, (,una lengua
muerta?1', para concluir que: “;E1 Espe-
ranto esta hoy mas vivo que nunca!”
Y, como broche de oro para nosotros,
aqui y ahora, nos ha llegado al cornite de
AEL una solicitud del Ministerio
Nacional de Educacion, para utilizar el
libro iSabe Usted Esperanto? , de Jorge
Hess, en el ainbito de la politica
multilingŭe del Ministerio, segŭn la nueva
ley de Educacion, que hace obligatorio el
estudio de una segunda lengua a opcion
del estudiante.
www. esperanto. org. ar
Redakcio de Argentira Esperanto-Ligo: Calles 1 19 y 122, AR-H3700FTT Pres. R. Saenz Pena, Argentino